Jak zdobyć klientów — poradnik dla tynkarza

Tynkarz jest szukany w oknie dwóch tygodni

Tynki idą po zamontowaniu okien i rozprowadzeniu instalacji, a przed wylewkami. To okno jest wąskie i cały harmonogram budowy jest do niego dopasowany, więc inwestor, który nie znajdzie wykonawcy na ten termin, przesuwa wszystko, co po nim następuje.

Dlatego zapytanie o tynki prawie nigdy nie brzmi jak pytanie o cenę — brzmi jak pytanie o wolny termin. Wykonawca, który odpowiada konkretną datą, ma przewagę nad tańszą konkurencją mówiącą, że się odezwie.

Kierownicy budów i firmy budowlane wiedzą pierwsi

Inwestor zaczyna szukać tynkarza, gdy okna są już zamontowane. Kierownik budowy i firma prowadząca stan surowy wiedzą o tym terminie kilka tygodni wcześniej i mają swojego wykonawcę.

Dwa albo trzy stałe kontakty tego typu wypełniają sezon bez żadnego kosztu pozyskania i z terminami znanymi z wyprzedzeniem. To najskuteczniejszy sposób zdobywania zleceń w tym fachu, a jednocześnie ten, który wymaga najmniej — wystarczy odbierać telefon i wchodzić wtedy, gdy się obiecało.

Wydajność dzienna jest w tym fachu walutą

Liczba metrów wykonywanych w ciągu dnia to informacja, którą kierownik budowy przelicza natychmiast na dni w harmonogramie. Nic innego w rozmowie nie ma dla niego takiego znaczenia.

Podanie jej wprost, razem z liczbą ludzi w ekipie i informacją o sprzęcie, odróżnia ofertę bardziej niż jakiekolwiek zdjęcie równej ściany. Konkurencja tego nie robi, bo wymaga zobowiązania — i właśnie dlatego działa.

Co tynkarz powinien powiedzieć przy pierwszym telefonie

Ile metrów robicie dziennie, ilu ludzi wchodzi na budowę, jaki jest najbliższy wolny termin i czego potrzebujecie na placu: prądu, wody i miejsca na silos. Cztery informacje podane w jednej rozmowie pozwalają wpisać Was w harmonogram od razu — a wykonawca, którego da się zaplanować, wygrywa z tańszym, którego trzeba dopytywać.

Rodzaje tynków to osobne strumienie zapytań

Klient nie wpisuje ogólnego słowa. Szuka tynku gipsowego maszynowego, cementowo-wapiennego albo renowacyjnego, bo wie, czego potrzebuje, i porównuje oferty w obrębie jednej technologii.

Wykonawca opisany zbiorczo przegrywa z tym, który rozdzielił te zakresy. Różnią się one nie tylko technologią, ale i odbiorcą: tynk gipsowy zamawia inwestor i deweloper, cementowo-wapienny wykonawca obiektu, a renowacyjny właściciel starego budynku.

Poprawki po innych ekipach

Co sezon powstaje w każdym powiecie kilkadziesiąt domów, w których tynk wykonano nierówno albo popękał. Inwestor zostaje sam: pierwotny wykonawca nie odbiera, a kolejne ekipy nie chcą wchodzić w cudzą robotę.

Dla tynkarza z doświadczeniem są to zlecenia o wyższej stawce za metr niż praca od zera, przy niemal zerowej konkurencji. Warunek jest jeden: oferta musi jasno rozgraniczać, za co bierzesz odpowiedzialność, a co pozostaje wadą poprzednika.

Jak tynkarz powinien wyceniać naprawy

Po oględzinach i z podziałem na zakres pewny oraz warunkowy, bo dopiero skucie fragmentu pokazuje, czy problem dotyczy tynku, czy podłoża. Sztywna cena podana bez tego rozróżnienia kończy się dopłatą, o którą klient nie chce się kłócić, albo pracą wykonaną poniżej kosztu — a przy naprawach to drugie zdarza się częściej.

Pomiar łatą przy odbiorze

Spór o równość ścian rozstrzyga łata i norma, a nie wrażenie inwestora. Wykonawcy, którzy przy odbiorze mierzą w obecności klienta i zapisują wynik, kończą temat od razu; ci, którzy tego nie robią, wracają po tygodniu, żeby dyskutować o milimetrach.

Warto wspomnieć o tym już przy wycenie. Dla inwestora jest to jedyna zrozumiała gwarancja jakości, jaką w tej branży da się podać, a dla kierownika budowy sygnał, że wykonawca zna normę i nie boi się pomiaru.

Czego tynkarz nie powinien robić

Jak tynkarz mierzy, skąd przychodzi praca

Przy pracy liczonej w metrach jedyną sensowną miarą jest metraż zakontraktowany z danego kanału, a nie liczba zapytań. Dziesięć telefonów o mieszkania w bloku jest mniej warte niż jeden kontakt od firmy budowlanej.

Co tynkarz powinien notować przy każdym zleceniu

Metraż i źródło kontaktu. Po sezonie zsumuj metry z każdego źródła i porównaj z czasem, jaki na nie poświęciłeś. Prawie zawsze wychodzi, że jeden albo dwa kontakty zawodowe dały więcej metrów niż wszystkie zapytania od klientów indywidualnych — i to jest wskazówka, komu warto poświęcić uwagę w kolejnym roku.

Zobacz też

Tynk maszynowy zmienił to, o co konkuruje tynkarz

Agregat przesunął ten zawód z pracy ręcznej w stronę wydajności liczonej w setkach metrów dziennie. Klient nie zna się na technologii, ale inwestor i kierownik budowy doskonale rozumieją, co oznacza wykonanie całego domu w trzy dni zamiast w dwa tygodnie.

To jest dziś główna linia podziału rynku. Ekipy pracujące ręcznie konkurują wyłącznie ceną przy małych metrażach i przy poprawkach, a wszystkie większe zlecenia idą tam, gdzie stoi sprzęt. Wykonawca z agregatem, który tego nie mówi w rozmowie, oddaje swoją jedyną przewagę za darmo.

Co tynkarz powinien napisać o swoim sprzęcie

Nie nazwę agregatu, tylko to, co z niej wynika dla klienta: ile metrów robicie dziennie, ilu ludzi wchodzi na budowę i ile dni zajmie dom o danej powierzchni. Trzy zdania z liczbami zastępują całą sekcję o doświadczeniu, bo pozwalają rozmówcy policzyć swój harmonogram w kilkanaście sekund.

Zima i to, czym wypełnić martwy okres

Tynki wewnętrzne wykonuje się przez cały rok, o ile budynek jest zamknięty i ogrzewany, ale zamówień w grudniu i styczniu jest wyraźnie mniej. Dla wykonawcy pracującego z jedną ekipą oznacza to realny przestój.

Warto wypełnić go trzema rzeczami: pracą w domach oddanych w stanie zamkniętym, gładziami w mieszkaniach na wykończenie oraz kontaktem z firmami budowlanymi, które właśnie planują sezon. Tynkarz, który w styczniu rozmawia zamiast czekać, wchodzi w marzec z zakontraktowanym kalendarzem i nie musi obniżać stawki, żeby w ogóle ruszyć z pracą.

Klienci tynkarza — najczęstsze pytania